Je kent het wel: het is zondagochtend, de zon schijnt en je hebt een gerichte Zone 2-training van 90 minuten op de planning staan. Lekker peddelen, hartslag of vermogen binnen de lijntjes kleuren. Het doel? Je vetverbranding trainen en die onwrikbare basisconditie leggen.

Maar dan, halverwege, doemt die venijnige spoorwegbrug op. Je wielerhart begint te kriebelen. Je trapt door, je verzet een tandje zwaarder – en bam, je vliegt naar boven. Hartslag en vermogen schieten even uit het keurslijf. Boven aangekomen laat je de benen stilvallen, je ademhaling kalmeert en je horloge geeft al gauw weer keurig Zone 2 aan.